Taraxacum desertorum - mniszek pustynny

• Królestwo: Rośliny 
• Podkrólestwo: Rośliny naczyniowe 
• Klasa: Okrytonasienne
• Rząd: Astrowce
• Rodzina: Astrowate
• Gatunek: Taraxacum desertorum

Ogólny opis

Gatunek słabo poznany. Nie znaleziono wiarygodnego opisu rośliny. Informacje zostaną uzupełnione jeśli zostanie znalezione wiarygodne źródło.

Znane informację:

• Stwierdzony na terenie Kaukazu min. w środkowej i południowej Gruzji, Azerbejdżanie(Nizina Kurańska, Nachiczewańska Republika Autonomiczna, region Talysh) i wschodniej Armenii.
• Preferowane środowisko to obszary skaliste(klify śródlądowe, szczyty górskie) i użytki zielone.
• Gatunek wymieniany przez IUCN jako najmniejszej troski. Występuje na dość sporym obszarze, jednak nadmierny wypas zwierząt hodowlanych w niektórych rejonach może wpływać na liczebność gatunku.
• Gatunek opisany w 1934 roku przez rosyjskiego botanika Boris'a Schischkin.
• Gatunek blisko spokrewniony z popularnym mniszkiem pospolitym(Taraxacum officinale). 

Bibliografia:

- https://www.iucnredlist.org/species/200556/2668805    

Darwiniothamnus tenuifolius - cienkolistkowy krzew Darwina

• Królestwo: Rośliny 
• Podkrólestwo: Rośliny naczyniowe 
• Klasa: Okrytonasienne
• Rząd: Astrowce
• Rodzina: Astrowate
• Gatunek: Darwiniothamnus tenuifolius

Występowanie

Krzew rośnie endemicznie na Galapagos min. na wyspach Santa Cruz, Pinta, Floreana i Isabela. Występuje zwykle na suchych terenach nizinnych, lub wilgotnych terenach górzystych.

Ogólny opis

Darwiniothamnus tenuifolius jest niewielkim, rozłożystym krzewem, osiągającym ok. 3 metry wysokości. Liście podłużne, lancetowate, najczęściej wyrastające w gronach na końcówkach gałęzi, osiągając ok. 10 cm długości.

Rozmnażanie

Kwiaty zebrane w koszyczek o średnicy ok. 1 cm. Wytwarzane pojedynczo, lub w gronie na końcówkach gałęzi rośliny. Część rurkowata kwiatu żółta, natomiast języczkowata biała z licznymi płatami. Owoc w formie niełupki o średnicy ok. 1 mm o włosowatej szczecince na górnej części , ułatwiającej rozprzestrzenianie nasion przez wiatr.

Zagrożenia

Klasyfikowany jako gatunek bliski zagrożeniu, głównie ze względu na swój ograniczony zasięg występowania. Inne potencjalne zagrożenia dla tego gatunku nie są znane.

Długość życia

brak danych.

Znaczenie dla człowieka

Gatunek nie posiada szczególnego znaczenia dla człowieka. Czasami uprawiany w arboretum i prywatnych kolekcjach.

Warunki uprawy

brak danych. 

Ciekawostki

• Jego anglojęzyczna nazwa "thin-leafed darwin's shrub", oznacza w tłumaczeniu "cienkolistkowy krzew Darwina".
• Wymienia się dwie odmiany Darwiniothamnus tenuifolius(Darwiniothamnus tenuifolius var. santacruzianus i Darwiniothamnus tenuifolius var. tenuifolius). Czasami wymienia się także Darwiniothamnus tenuifolius var. glandulosus.
• Do rodzaju Darwiniothamnus klasyfikuje się 3 gatunki krzewów min. Darwiniothamnus alternifolius, Darwiniothamnus lancifolius i Darwiniothamnus tenuifolius.

Bibliografia:

-https://en.wikipedia.org/wiki/Darwiniothamnus_tenuifolius

-https://en.wikipedia.org/wiki/Darwiniothamnus

-http://www.iucnredlist.org/details/39134/0

Stokrotka łąkowa - kocha, nie kocha, kocha...

inne nazwy: stokrotka pospolita, stokrotka trwała 

• Królestwo: Rośliny 
• Podkrólestwo: Rośliny naczyniowe 
• Klasa: Okrytonasienne
• Rząd: Astrowce
• Rodzina: Astrowate
• Gatunek: Stokrotka łąkowa(Bellis perennis)

Występowanie

Naturalnie występowała w zachodniej, środkowej i północnej Europie, lecz została szeroko rozpowszechniona w różne regiony świata o umiarkowanym klimacie np. Ameryce Północnej czy Australii. Rośnie głównie na pastwiskach, łąkach i terenach zurbanizowanych.

Opis ogólny

Stokrotka pospolita jest wieloletnią rośliną zielną. Liście są jednonerwowe, kształtem przypominającym łyżeczkę, na brzegach delikatnie ząbkowane. Liście zwykle rosną przy ziemi i mają przeciętną długość 2-5 cm. Roślina wytwarza głąbiki(łodyga, na której końcu zwykle znajduje się kwiatostan) o wysokości 2-15 cm, lub nieco więcej. Wytwarza podziemne rozłogi.

Rozmnażanie

Roślina kwitnie od marca do listopada, lecz czasami roślina potrafi zakwitnąć podczas łagodnej, bezśnieżnej zimy. Kwiatostan jest zebrany w koszyczek na szczycie głąbika. Kwiat jest okryty tępo zakończonymi, licznymi listkami uwożonymi w dwóch szeregach. Listki są zazwyczaj koloru białego lub różowego. Wnętrze koszyczka żółte i wypukłe, a powierzchnia chropowata. Wewnątrz koszyczka znajdują się żółte, rurkowe kwiaty obupłciowe. Pylnik zarośnięty w rurkę wokół słupka. Kwiaty są zapylane głównie przez owady. Nasiona rośliny tworzą żółtobrunatną, gładką niełupkę o długości ok. 1 mm. Rozmnaża się również przez podziemne rozłogi.

Zagrożenia

Roślina jest pospolita i traktowana jako chwast.

Długość życia

Roślina wieloletnia, bylina.

Znaczenie dla człowieka

Dzika forma rośliny traktowana jest jako chwast, lecz czasami pozyskiwana w tradycyjnej medycynie ludowej. Wyhodowano kilka form ozdobnych rośliny, uprawianych ze względu na efektowne kwiaty.

Warunki uprawy

Stokrotka łąkowa jest bardzo prosta w uprawie. Nie ma szczególnych wymagań co do gleby, choć najlepiej rośnie na glebie żyznej i wilgotnej. Rośnie dobrze zarówno w miejscu dobrze nasłonecznionym, jak i w półcieniu.

Ciekawostki

• Stokrotkę używa się przy chorobach typu nieregularność menstruacji, krwawienie płuc, krwawienie pęcherza moczowego. Napar z stokrotki działa wzmacniająco i przeciwgorączkowo.
• Stokrotka pospolita jest często stosowana w zabawie "kocha, nie kocha" lub przy tworzeniu wianków kwiatowych.
• Istnieje kilka odmian ozdobnych stokrotki łąkowej np. Bellis perennis 'Tasso Red'.
• Stokrotka jest nazywana czasami okiem dnia, gdyż kwiatostan zamyka się w nocy i otwiera wraz z światem.
• Stokrotka symbolizuje niewinność i dzieciństwo.
• Do rodzaju stokrotek(Bellis) zaliczanych jest 15 gatunków roślin, min. Bellis hyrcanica i Bellis longifolia.
  
  

Bibliografia:

-http://www.arkive.org/daisy/bellis-perennis/

-https://pl.wikipedia.org/wiki/Stokrotka_pospolita

-https://en.wikipedia.org/wiki/Bellis_perennis

-http://www.kew.org/science-conservation/plants-fungi/bellis-perennis-daisy

-http://www.e-ogrody.pl/Ogrody/encyklopedia_roslin/p/Stokrotka%20pospolita/164815880

Krwawnik pospolity-Ziele Achillesa

inne nazwy: tysiąclist, złocień krwawnik, żeniszek krwawnik

• Królestwo: Rośliny
• Podkrólestwo: Rośliny naczyniowe
• Klasa: Okrytonasienne
• Rząd: Astrowce
• Rodzina: Astrowate
• Gatunek: Krwawnik pospolity(Achillea millefolium)

Występowanie

Krwawnik pospolity rozpowszechniony jest w Europie, zachodniej Azji i Ameryce Północnej. Rośnie głównie na polach, pastwiskach, łąkach oraz terenach zurbanizowanych(parkach, przy drogach i torowiskach).

Opis gatunku

Krwawnik pospolity to roślina zielna o wysokości ok. 60 cm. Często tworzy przyziemne rozety liści, tworząc często kępy. Łodyga rośliny jest zazwyczaj prosta, a ciemnozielone liście mają pierzasty, lancetowaty wygląd. Roślina wytwarza specyficzny zapach. Lubi gleby lekko próchnicze i umiarkowanie nasłonecznione.

Rozmnażanie

Kwitnie zazwyczaj od lipca do października. Kwiaty są kolory białego lub rzadziej różowego, zebrane w baldachogrono. Zazwyczaj są zapylane przez owady. Po przekwitnięciu wytwarza małe, spłaszczone, oskrzydlone niełupki. Rozmnaża się także przez podział.

Zagrożenia

Jest roślinom bardzo pospolitą, traktowaną jako chwast.

Długość życia

Roślina wieloletnia. Bylina

Znaczenie dla człowieka

Krwawnik jest popularnym ziołem leczniczym, którego głównymi zaletami jest to że działa przeciwzapalnie i przeciwkrwotocznie. Jest także popularną przyprawą, a jej ozdobne kultywary, dość łatwą w uprawie rośliną ogrodową  Jest używany także w kosmetologi. 

Warunki uprawy

Jest roślina całkowicie mrozoodporną. Bardzo łatwa w uprawie i szybko rozrastająca się. Rośnie na prawie każdym rodzaju gleby. Roślina lubi dobre nasłonecznienie i suche podłoże.

Ciekawostki

• Nazwa łacińska rodzaju krwawnik Achillea pochodzi prawdopodobnie od Achillesa, który używał tej rośliny do leczenia ran.
• Krwawnik jest jednym z najbardziej popularnych roślin leczniczych.
• Mimo swojej pospolitości i popularności krwawnik pospolity jest dość słabo poznaną rośliną pod względem naukowym.
• O leczniczym działaniu krwawnika wiedział już Hipokrates.
• Krwawnik pospolity jest blisko spokrewniony z krwawnikiem szlachetnym, pannońskim, wierzbolistnym, ćmym, zwartym i innymi z ok. 120 gatunków krwawników.

Bibliografia:

-https://pl.wikipedia.org/wiki/Krwawnik_pospolity

-https://en.wikipedia.org/wiki/Achillea_millefolium

-http://www.e-katalogroslin.pl/plants/283,krwawnik-pospolity_achillea-millefolium

-http://rosliny.urzadzamy.pl/baza-roslin/ziola/krwawnik-pospolity,15_919/