Arthrolycosa - podobny do tarantuli

• Królestwo: Zwierzęta
• Typ: Stawonogi
• Gromada: Pajęczaki
• Rząd: Pająki
• Rodzina: Arthrolycosidae
• Gatunek: Arthrolycosa antiqua, Arthrolycosa danielsi i Arthrolycosa carcinoides

Występowanie

Skamieniałości tego pająka odnaleziono w Mazon Creek, stanowisku paleontologicznym na terenie USA w stanie Illinois , oraz na terenie Obwodu kirowskigo w Rosji. Przypuszczalnie zamieszkiwał zalesione tereny bagienne pokrywające niemal całą Laurazję, 320-290 mln lat temu w karbonie i późnym permie.

Ogólny opis

Nazwa Arthrolycosa w dosłownym tłumaczeniu oznacza "nogę tarantuli", ze względu na podobieństwo w budowie ciała, przypominające pająki z rodzaju Lycosa(tarantule). Korpus pająka był duży, osiągający 7 cm długości z porównywalną szerokość. Nogi były długie, a guzki oczne posiadały cztery pary oczu. Posiadał dobrze rozwinięte kły jadowe.

Dymorfizm płciowy

Zapewne jak u większości pajęczaków, samica osiągała większe rozmiary.

Pożywienie

Zapewne mniejsze stawonogi.

Zachowanie

Arthrolycosa był pająkiem bezsieciowym, nie budującym sieci łownych, gdyż umiejętność przędzenia u pajęczaków rozwinęła się znacznie później. Zatem przypuszczalnie polował z ziemi, czekając na przechodzącą ofiarę w jego pobliżu, po czym unieruchamiał ją za pomocą toksyny z zębów jadowych, podobnie jak robią to współczesne bezsieciowe pogońcowate(Lycosidae).

Rozród

brak danych. Przypuszczalnie samica opiekowała się jajami i młodymi pająkami.

Naturalni wrogowie

Przypuszczalnie inne drapieżne stawonogi, jak pulmonoscorpius. Możliwe także iż zagrożeniem były także większe i silniejsze osobniki, własnego gatunku.

Długość życia

brak danych.

Przyczyny wymarcia

Gatunek wymarł przypuszczalnie podczas tzw. wymierania permskiego, datowanego na ok. 250 mln lat temu, prawdopodobnie spowodowanego kolizją dwóch planetoid, co wyzwoliło wzmożony wulkanizm. W tym okresie z powierzchni Ziemi wymarło ponad 30% rzędów owadów, 60% rodzin gadów i płazów, oraz 90% gatunków organizmów wodnych.

Ciekawostki

• Do rodzaju Arthrolycosa zaliczanych jest obecnie 3 gatunki pająków Arthrolycosa antiqua, Arthrolycosa danielsi i Arthrolycosa carcinoides, choć niektórzy paleontolodzy wyróżniają jeszcze kilka innych, np. Arthrolycosa beecheri.
• Nazwa Arthrolycosa w dosłownym tłumaczeniu oznacza "nogę tarantuli".
• Gatunkiem typowym rodzaju jest Arthrolycosa antiqua opisany w 1874 roku.
• Rodzina Arthrolycosidae jest monotypowa, z jednym rodzajem Arthrolycosa.  

Bibliografia:

-https://en.wikipedia.org/wiki/Arthrolycosa

-http://www.prehistoric-wildlife.com/species/a/arthrolycosa.html

Ptasznik metaliczny - czyli pająk dla metalowca

• Królestwo: Zwierzęta
• Typ: Stawonogi
• Gromada: Pajęczaki
• Rząd: Pająki
• Rodzina: Ptasznikowate
• Gatunek: Ptasznik metaliczny(Avicularia metallica)

Występowanie

Zamieszkuje lasy tropikalne Brazylii, Gujany, Surinamu i Kolumbii.

Ogólny opis

Samica ptasznika metalicznego dorasta do 8 cm długości ciała, przy rozpiętości nóg ok. 15 cm. Samce dorastają przeciętnie do 5,5 cm długości ciała. Ciało dorosłego osobnika jest czarne z charakterystycznym metalicznym połyskiem. Odwłok i odnóża są porośnięte włoskami, które wyczesywane na napastnika służą do obronny. Młode osobniki są prawie przeźroczyste z czarną tarczą grzbietową.

Dymorfizm płciowy   

Samice są większe od samców, a ponadto u samców na nogogłaszczkach można zauważyć haczyki służące podczas zachowań rozrodczych.

Populacja i zagrożenia

Ptasznik metaliczny nie jest gatunkiem zagrożonym oraz nie podlega klasyfikacji w stopniach zagrożenia. Obecnie uważany za lokalnie licznego.

Pożywienie 

Głównie owady oraz nieduże kręgowce.

Zachowanie 

Pająk jest gatunkiem typowo nadrzewnych, który najczęściej na swoje kryjówki wybiera szczeliny i dziuple w drzewach. Dorosłe osobniki zwykle czekają na swoje ofiary w pobliżu kryjówki, lecz osobniki młode są aktywnymi łowcami. Nie są uważane za pająka agresywnego i rzadko do obrony używa swojego jadu. Najczęściej bronią się poprzez wyczesywanie ostrych i lekkich włosków, które wbijają się przy kontakcie ze skórą powodując jej podrażnienie. Nie przejawiają zachowań społecznych, a spotkanie dwóch osobników zazwyczaj kończy się śmiercią jednego z nich(o ile nie jest to spotkanie w celach kopulacyjnych).

Rozród

Samce zwykle po osiągnięciu dojrzałości płciowej poszukują odpowiedniej samicy. Samiec zwykle podnosi samice dzięki haczykom na nogach, aby ułatwić kopulację. Po zapłodnieniu samicy, samiec jeśli nie ucieknie zostaje zjedzony. Samica rozpoczyna budowę kokonu 1,5-4 miesiące po kopulacji, w którym po 9 tygodniach od jego zbudowania składa 70-200 jajek. Samica opiekuje się jajkami, aż do opuszczenia kokonu przez młode, które stają się samodzielne. Samica osiąga dojrzałość zazwyczaj po 2 latach(kiedy osiągnie przynajmniej 5 cm długości ciała), a samce 1,5 roku. 

Naturalni wrogowie 

Zazwyczaj inne większe ptaszniki, nawet swojego gatunku. Dzięki sprawnej metodzie obrony ptasznik rzadko bywa obiektem łowów innych zwierząt.

Długość życia

Samice 6-7 lat. Samce 1,5-2 lata.

Znaczenie dla człowieka  

Jest jednym z najczęściej spotykanym ptaszników w hodowli ze względu na łatwość w jego utrzymaniu. Mięso ptaszników bywa także zjadane przez rdzenne ludy Ameryki Południowej.

Ciekawostki   

• Czasami u ptasznika metalicznego występują różne warianty w wyglądzie, które mogą sprawiać problemy w identyfikacji gatunku.
• Zaobserwowano iż przy podwyższeniu wilgotności powietrza do maksymalnych granic w terrarium z ptaszkiem metalicznym, jego białawe na końcach włoski ciemnieją, czasami przybierając kolor czerwony. Przyczyna tego zjawiska nie jest znana.
• Jad ptasznika metalicznego nie jest silny i zwykle nie jest groźny dla człowieka.
• Został naukowo opisany przez austriackiego entomologa Antona Ausserer'a w 1875 roku.
• Jest blisko spokrewniony z innymi przedstawicielami rodzaju Avicularia liczącego 54 gatunki ptaszników min. ptasznika wielobarwnego(Avicularia versicolor), Avicularia braunshanseni i Avicularia avicularia.

Bibliografia

-http://www.terrarium.com.pl/192-avicularia-metallica-ptasznik-metaliczny/

-https://pl.wikipedia.org/wiki/Avicularia_metallica

-http://avicularia.eu/?page_id=133