Amazonka liliogłowa - lubiana przez czarny rynek zwierząt

inne nazwy: amazonka liliowogłowa*

• Królestwo: Zwierzęta
• Podtyp: Kręgowce
• Gromada: Ptaki
• Rząd: Papugowe
• Rodzina: Papugowate
• Gatunek: Amazonka liliogłowa(Amazona finschi)

Występowanie

Amazonka liliogłowa zamieszkuje endemicznie zachodnie wybrzeże Meksyku. Pierwotnie papuga zamieszkiwała tereny od południowego stanu Sonora i południowo-zachodniego stanu Chihuahua, aż po stan Oaxaca. Obecnie na terytorium stanów Nayarit, Jalisco, Colima, Durango, Michoacán i Oaxaca populacja amazonki liliogłowej została niemal całkowicie wytępiona, pomniejszając swój historyczny zasięg o ok. 37%. Obecnie najliczniej występuje na terenie stanów Jalisco, Michoacán(mimo iż odnotowano tam największy spadek) i Sinaloa. Zdziczałe populacje papugi odnotowano na terenie Gór San Gabriel(USA) i południowej Kalifornii(USA). Amazonka liliogłowa preferuje sezonowe lasy liściaste i mieszane na terenach przybrzeżnych, a także lasy sosnowo-dębowe do 2000 m n.p.m. Unika terenów zurbanizowanych i zdegradowanych, choć zdziczałe populację na terenie USA wolą tereny miejskie i podmiejskie.

Ogólny opis

Amazonka liliogłowa jest średniej wielkości papugą, osiągającą  31-34 cm długości i wagę ok. 280-310 gram. Większość ciała amazonki pokryte jest soczyście zielonym upierzeniem z falistym wzorem na części brzusznej. Czoło papugi jest wysokie, koloru bordowo-czerwonego, a pod nim znajduje się masywny dziób o barwie kości słoniowej. Wierzchnia część głowy i kark koloru fioletowoniebieskiego(liliowego), skąd ptak zawdzięcza swoją nazwę. Rozłożyste skrzydła amazonki liliogłowej posiadają czarne, czerwone i granatowe długie lotki. Oczy żółto-czerwone, otoczone bladym pierścieniem. Nogi szare. U osobników młodych upierzenie jest ciemniejsze, tęczówka oka ciemnobrązowa, a pierścień otaczający oko biały.

Dymorfizm płciowy

Brak.

Populacja i zagrożenia

Amazonka liliogłowa jest gatunkiem poważnie zagrożonym. Jej pierwotny zakres znacznie zmniejszył się na skutek działalności człowieka. Głównym zagrożeniem dla amazonki liliogłowej jest nielegalny handel zwierzętami. Papuga jest wysoko ceniona w handlu, dlatego między innymi na początku 1980 roku była najchętniej wyłapywaną amazonką. Obecnie amazonka liliogłowa jest najczęściej skonfiskowaną papugą meksykańską. Rocznie wyłapywanych jest ok. 5 400 osobników amazonki liliogłowej w celach handlowych, co daje jej miano jednej z pięciu najbardziej przechwytywanych papug meksykańskich. Kłusownicy najczęściej kradną pisklęta z gniazd. Gatunek cierpi także z powodu utraty siedlisk, gdyż gniazduje jedynie w dziuplach starych i wysokich drzew, których zwykle brakuje na terenach zmodyfikowanych przez człowieka. Lasy przybrzeżne meksyku posiadają największy współczynnik wylesienia, a zmniejszona ilość opadów za sprawą globalnego ocieplania także nie sprzyja rozwojowi lasów. Populację amazonki liliogłowej szacuje się na 7-10 tysięcy osobników, choć ze względu na dużą liczbę papug wyłapywanych na handel(ok. 5 400 osobników), wartość ta może być nieco zaniżona. Amazonka liliogłowa polega prawnej ochronie na mocy Konwencji CITES. Gatunek notowany jest w Załączniku I. Na przełomie 1995 -2003 przechwycono przez inspekcję na terenie Meksyku 266 żywych osobników amazonki liliogłowej. Powstały także rezerwaty mające na celu ochronę tych papug przed wyginięciem min. Sierra de Alamos-Arroyo Cuchujaqui, Chamela-Cuixmala, Sierra de Manantlan, jednak niektóre z nich nie są objęte oficjalnym programem ochrony owego gatunku.

Pożywienie

Amazonka liliogłowa żywi się głównie nasionami drzew i traw, które stanowią ok. 70-80% ich diety. Żywią się także owocami, liśćmi i ziołami.

Zachowanie

Amazonka liliogłowa jest ptakiem społecznym o dziennym trybie życia. Papuga spotykana jest zwykle parami, lub stadami, liczącymi nawet 1000 osobników w porze suchej. Aktywna jest głównie w godzinach porannych i popołudniowych, unikając najcieplejszych okresów dnia. Często odbywa mniejsze wędrówki stadne z miejsc do nocowania do terenów, gdzie posilają się. O obecności stada amazonek świadczy głównie hałas, gdyż owa papuga obdarzona jest donośnym i skrzeczącym głosem. Amazonka liliogłowa jest papugą bardzo energiczną i inteligentną, wiecznie czymś zajętą. Bardzo dobrze naśladują różne dźwięki. Pożywienia szuka na drzewach i ziemi.

Rozród 

Okres godowy u amazonki liliogłowej przypada zwykle od lutego do maja, podczas pory suchej. Papuga tworzy monogamiczne pary, nieraz na całe swoje życie. Amazonki zwykle migrują w poszukiwaniu miejsc lęgowych. Optymalnym środowiskiem są wilgotne lasy liściaste między 600, a 1000 m n.p.m. Na terenie stanu Michoacan papugi jako miejsca lęgowe wybierają lasy tropikalne na terenach górzystych. Gniazda zakładają na stosunkowo niedostępnych stokach o średnim nachyleniu wynoszącym 22°. Amazonki wyszukują odpowiednich zagłębień(dziupli) w dużych i wiekowych drzewach, które wybierają na gniazda. Samica składa od 2 do 3 jaj, które wysiaduje przez 26-28 dni. W tym czasie samiec dokarmia swoją partnerkę. Pisklętami opiekują się oboje rodziców, a po 54-60 dniach młode zwykle opuszczają gniazdo i uczą się latać. Zostają jednak pod opieką rodziców jeszcze przez parę tygodni. Dojrzałość płciową uzyskują w wieku 2-5 lat. Amazonka liliogłowa rozmnaża się raz do roku, choć jeżeli jajka zostaną stracone, papuga może znieść jeszcze jedną partię tego samego roku.

Naturalni wrogowie

Osobniki dorosłe mają niewielu wrogów, głównie kotowate i większe ptaki drapieżne. Natomiast pisklęta i jaja często padają ofiarą szczurów, węży, dydelfa wirginijskiego i ostronosa białonosego.

Długość życia 

40-60 lat.

Znaczenie dla człowieka

Obiekt handlu krajowego i międzynarodowego, jako zwierzę towarzyszące. Papuga lubiana ze względu na swoją niespożytą energię i inteligencję, lecz ze względu na to jest częstym obiektem polowań przez kłusowników, dlatego gatunek ten najczęściej występuje w sprzedaży na czarnym rynku. Poza tym bywa szkodnikiem upraw, uszkadzając owoce na plantacjach(np. bananów) i wyjadając nasiona zbóż.

Ciekawostki

• Amazonka liliogłowa wymaga przestronnej woliery z dużą ilością zabawek, min. sznurów i huśtawek, oraz dobrze zbilansowanej diety, przeciwdziałającej otyłości(na którą owa papuga ma predyspozycję). Szybko uczy się mówić i są bardzo inteligentne. Nie poleca się ich łączyć z innymi gatunkami ptaków. Amazonki liliogłowe urodzone w niewoli są łatwe w hodowli i oswajaniu, jednak ptaki pochodzące z odłowu są bardzo wymagające i oporne. Rozmnaża się w niewoli.
• Wyróżnia się dwa podgatunki amazonki liliogłowej: Amazona finschi finschi i Amazona finschi woodi.
• Papuga została opisana przez angielskiego zoologa Philip'a Lutley'a Sclater'a w 1864 roku.
• Amazonka liliogłowa jest bardzo podobna do spokrewnionego gatunku amazonki krasnogłowej (Amazona viridigenalis). Oba gatunki posiadają podobne upierzenie, jednak u amazonki kasnogłowej kolor fioletowoniebieski na wierzchniej części głowy nie sięga karku, w przeciwieństwie do amazonki liliogłowej, która posiada charakterystyczny "kołnierzyk". Obie amazonki zostały wprowadzone na tereny Kalifornii, co może przysparzać problemy identyfikacyjne.

• Rodzaj Amazona liczy 32 gatunki amazonek min. amazonkę jamajską(Amazona collaria), amazonkę zmienną(Amazona autumnalis) i amazonkę królewską(Amazona guildingii). Do owego rodzaju zalicza się także dwa hipotetycznie wymarłe gatunki Amazona martinica zamieszkujący Martynikę i Amazona violacea z terenów Gwadelupy. Ze względu iż nie zachowały się po nich żadne pozostałości, nie wiadomo czy należały do osobnych gatunków, podgatunków, czy były może jedynie wprowadzonymi przez ludzi papugami.

Bibliografia:

-https://en.wikipedia.org/wiki/Lilac-crowned_amazon

-http://www.arkive.org/lilac-crowned-amazon/amazona-finschi/

-https://www.beautyofbirds.com/lilaccrownedamazon.html

-http://animal-world.com/encyclo/birds/amazons/lilaccrownedamazon.php

-http://neotropical.birds.cornell.edu/portal/species/overview?p_p_spp=23510

-http://www.hbw.com/species/lilac-crowned-amazon-amazona-finschi   

Aleksandretta różowogłowa - lokalny wędrowiec. Szkodnik drzew owocowych

inne nazwy: aleksandretta kwiatogłowa*

• Królestwo: Zwierzęta
• Podtyp: Kręgowce
• Gromada: Ptaki
• Rząd: Papugowe
• Rodzina: Papugi wschodnie
• Gatunek: Aleksandretta różowogłowa(Psittacula roseata)

Występowanie

Zasiedla Azję Południową i Południowo-Wschodnią, od wschodnich Indii i Bangladeszu, przez Mjanma, Tajlandię, Laos, Kambodżę, Wietnam, po południowe Chiny. Zasiedla głównie obszary nizinne(do 1500 m n.p.m.), półotwarte z niezwartą roślinnością drzewiastą. Zwykle spotykana na obszarach suchych, skrajach lasów, suchych lasach liściastych, polanach i obszarach uprawnych.

Ogólny opis

Papuga mierzy ok. 30 cm długości ciała, ogon zaś do 18 cm długości. Skrzydło mierzy przeciętnie 12-14 cm. Głowa samca jest jasnoróżowa o czarnym podgardle i obramowaniem karku, natomiast głowa samicy jest jasnoszara, nie posiada także czarnego obramowania i karku, które są podobnie jak głowa, jasnoszare. Reszta ciała jest ciemnozielona z nieco jaśniejszym spodem ciała. Na ramieniu skrzydła widnieje ciemnobrązowa plama, zaś ogon jest niebiesko-zielony z żółtym końcem. Górna część dzioba jest zwykle żółta, natomiast dolna blada u samicy i czarna u samca. Osobniki niedojrzałe posiadają głowy koloru zielonego, lub szarego, dziób w całości jest żółty, a na ramieniu skrzydła brak ciemnej plamy. Aleksandretta różowogłowa podobna jest nieco do aleksandretty śliwogłowej, jednak ta posiada ciemniejsze zabarwienie głowy, oraz białą końcówkę ogona.

Dymorfizm płciowy

Wyraźny. Samce i samice posiadają inne zabarwienie głowy, patrz wyżej opis gatunku.

Populacja i zagrożenia

Aleksandretta różowogłowa jest klasyfikowana jako bliska zagrożeniu. Populacja ptaka drastycznie zmalała w ostatnich latach, a główną przyczyną tego stanu jest utrata naturalnego środowiska papugi, wyłapywanie żywych okazów w celach trzymania jako zwierze domowe oraz tępienie ptaków przez farmerów, gdyż uważana jest za szkodnika. Przypuszcza się iż w Tajlandii i Wietnamie w latach 1986-90, wywieziono ok. 7 000 osobników tego gatunku. W Laosie i Kambodży głównym zagrożeniem jest przekształcanie środowiska i zmiana użytkowania gruntów rolnych. Przekształca się suche lasy liściaste na plantację rolno-przemysłowe, spowodowało to spadek populacja papugi w tych krajach niemal o 30% w przeciągu 20 lat. Obecnie populacja aleksandretty różowogłowej posiada trent malejący, choć ilościowo nie została oszacowana. Rozmnaża się w niewoli.

Pożywienie

Głównie nasiona, kwiaty, owoce i pąki liściowe. Jest szkodnikiem plantacji drzew owocowych i pól ryżowych.

Zachowanie

Zwykle żeruje i wędruje w stadach do 20 osobników, czasami łącząc się z aleksandrettą różaną. Ulega lokalnym wędrówką, uzależnionych dostępnością pożywienia. Jest dosyć cicha jak na papugę, choć jej obecność jest często związana z głośnymi odgłosami. Ich odgłosy są porównywalne do ochrypłego skrzeku, a podczas lotu płaczliwego gdakania. W niewoli uważana za pokojowo nastawioną papugę(choć nie należy jej łączyć z większymi papugami), lubiącą kąpiele, dosyć aktywną, lecz apatyczną przy niespełnionych warunkach utrzymania. Jak większość papug, odznacza się znaczną inteligencją.

Rozród

Aleksandretta przystępuje do godów zwykle na początku kwietnia. Papugi wtedy odłączają się od stada i rozpoczynają gody. Samce zwykle wykonują dosyć skomplikowany taniec, a także karmi i czyści pióra samicy. Kiedy zostanie zaakceptowany, zwykle łącza się na całe życie. Aleksandretty budują zwykle w dziuplach drzew, gdzie samica składa 4-5 jaj. Inkubacja trwa ok. 23 dni. Oboje rodzice opiekują się pisklakami. Jednak zdarzały się przypadki kiedy nadopiekuńcze samice, nie pozwalały samcowi zbliżać się do młodych. Po ok. 7 tygodniach pisklaki zyskiwały zdolność lotu i opuszczały gniazdo, a po kolejnych 2 tygodniach całkowicie usamodzielniały się. Na wolności aleksandretta różowogłowa może rozmnażać się dwa razy do roku(okolice maja, czerwca). Dojrzałość płciowa nie jest poznana u tego gatunku(przypuszczalnie ok. 3 lata).

Naturalni wrogowie

Przypuszczalnie większe ptaki drapieżne.

Długość życia

ok. 20-25 lat.

Znaczenie dla człowieka

Na wolności jest szkodnikiem, głównie plantacji drzew owocowych i pól ryżowych, z tego względu tępiona. Hodowana w niewoli oraz obiekt handlu na czarnym rynku. Obecnie jedna z rzadszych gatunków papug w hodowlach i niepolecana dla początkujących hobbystów.

Ciekawostki

• Została opisana w 1951 roku przez indyjskiego ornitologa Biswamoy'a Biswas'a.
• Wyróżnia się 2 podgatunki aleksandretty różowogłowej, min. Psittacula roseata roseata i  Psittacula roseata juneae.
• W niewoli obecnie wyróżnia się 2-3 mutację tej papugi, Lutino i Lutino Slaty, a niektórzy hodowcy wyróżniają dodatkowo mutację Blue.
• Do rodzaju Psittacula zalicza się 15-17 gatunków aleksandrett, z czego 4 uznawane są za wymarłe(2 z niepewną klasyfikacją zostały przydzielone do tego rodzaju), min. aleksandretta seszelska(Psittacula wardi), aleksandretta maskareńska(Psittacula exsul) oraz niepewne w klasyfikacji aleksandretta reuniońska*(Psittacula eques) i aleksandretta maskareńska siwa*(Psittacula bensoni). Współcześnie żyjącymi aleksandrettami są min. aleksandretta krótkosterna(Psittacula echo), aleksandretta zielonoszyja(Psittacula calthrapae) i aleksandretta himalajska(Psittacula himalayana).

Bibliografia:

-https://en.wikipedia.org/wiki/Blossom-headed_parakeet

-https://www.parrots.org/encyclopedia/blossom-headed-parakeet

-https://www.beautyofbirds.com/blossomheadedparakeet.html

-http://www.hbw.com/species/blossom-headed-parakeet-psittacula-roseata

Ara trójbarwna - ara z Kuby

inne nazwy: ara kubańska*, ara czerwona z Kuby*

• Królestwo: Zwierzęta
• Podtyp: Kręgowce
• Gromada: Ptaki
• Rząd: Papugowe
• Rodzina: Papugowate
• Gatunek: Ara trójbarwna(Ara tricolor)

Występowanie

Ara występowała endemicznie na wyspie Kuba i Isla de la Juventud oraz prawdopodobnie na wyspie Hispanola(Haiti), lecz nie ma jednoznacznych dowodów na temat wystąpienia tej papugi na tej wyspie.

Ogólny opis

Ara trójbarwna była dość niską arą, osiągającą długość 45-50 cm. Głowa była czerwona, a kark żółty oraz posiadała białą obwódkę wokół oka. Broda, klatka piersiowa, brzuch i uda były koloru pomarańczowego. Nogi były brązowe, a dziób szary. Górna część pleców była brunatnoczerwona, czasami z poszczególnymi zielonymi piórami. Zad i dolna część pleców była niebieska. Skrzydła były koloru niebieskiego, brązowego i czerwonego. Ogon był niebiesko-czerwony z przewagą koloru czerwonego.

Dymorfizm płciowy

 Brak. Samiec i samica posiadały identyczny wygląd zewnętrzny.

Pożywienie

Prawdopodobnie jak większość papug z jej rodzaju, nasiona, owoce i orzechy.

Zachowanie

Zachowanie ary trójbarwnej zostało słabo poznane. Prawdopodobnie nie odbiegało zbytnio od zachowania innych ar z jej rodzaju.

Rozród

Brak danych. Prawdopodobnie nie odbiegało zbytnio od zachowań innych ar z jej rodzaju. Łączyły się zapewne w pary na całe życie, wychowując swoje pisklęta w dziuplach i szczelinach znajdujących się na wysokich drzewach. 

Naturalni wrogowie

Prawdopodobnie poza człowiekiem, nie posiadały wrogów.

Długość życia

Brak danych. Prawdopodobnie do 50 lat.

Przyczyny wymarcia

Ara trójbarwna powszechnie występowała na Kubie i wyspie Isla de la Juventud aż do roku ok. 1800. Na początku XIX wieku, kiedy populacja ludzi na wyspie wzrosła, papuga zaczęła wymierać. Ludzie polowali na ary trójbarwne dla mięsa(choć nie było one zbyt smaczne) oraz plądrowali gniazda z piskląt i jaj w celu trzymania papug jako pupili domowych. Siedlisko papug także drastycznie malało, co doprowadziło w 1849 roku do wymarcia ary z większości wyspy i utrzymaniu się niewielkiej populacji jedynie na odosobnionych obszarach, choć badacze sądzą że te kolonie nie mogły odbudować stabilnej populacji. Ostatnia ara trójbarwna została zestrzelona w 1864 roku w La Vega w pobliżu bagien Zapata, gdzie prawdopodobnie znajdowała się ostatnia ostoja tego gatunku. Czasami niepotwierdzone obserwacje notowano do roku 1885.

Ciekawostki

• W Pałacu Schönbrunn w Wiedniu była trzymana jedna para ar trójbarwnych od 1760 roku.
• Zachowało się 19 muzealnych okazów ar trójbarwnych.
• Ara trójbarwna była ostatnim gatunkiem rodzimych ar na Wyspach Karaibskich.
• W 2005 roku odkryto że na arze trójbarwnej pasożytował gatunek wszoły Psittacobrosus bechsteini, który prawdopodobnie wymarł wraz z papugą.
• Carl Ritter(Niemiecki geograf) pisał iż do roku 1820 nie widział już żadnej ary na wyspie.
• Czasami wymienia się osobny gatunek wydzielony z ary trójbarwnej opisywany jako Ara cubensis występujący na Kubie, za to Ara tricolor miała występować jedynie na wyspie Isla de la Juventud. Niepewny gatunek wydzielił niejaki D. K. Wetherbee.
• Do rodzaju ara zalicza się przynajmniej 10 gatunków papug z czego 2 wymarłe, czasami wymieniając 5 wymarłych gatunków ar, których odnotowywanie jako gatunek bywa kwestią sporną. Do tego rodzaju zalicza się araraune(Ara ararauna), arę oliwkową (Ara ambiguus) oraz wymarłą arę z wyspy Saint Croix*(Ara autocthones).
• Hipotetycznie wymarłe gatunki ar to ara martynikańska*(Ara martinica), ara z Małych Antyli*(Ara guadeloupensis), ara czerwonogłowa*(Ara erythrocephala), czerwona ara jamajska*(Ara gossei) oraz ara dominikańska*(Ara atwoodi). Istnienie tych ar bywa wątpliwe ze względu na nikłe dowody potwierdzające ich wystąpienie.

Bibliografia:

-https://en.wikipedia.org/wiki/Cuban_macaw

-https://pl.wikipedia.org/wiki/Ara_tr%C3%B3jbarwna

-http://www.petermaas.nl/extinct/speciesinfo/cubanredmacaw.htm

Papużka falista - pierwszy post. Ulubiona papuga :)

• Królestwo: Zwierzęta
• Podtyp: Kręgowce
• Gromada: Ptaki
• Rząd: Papugowe
• Rodzina: Papugi wschodnie
• Gatunek: Papużka falista(Melopsittacus undulatus)

-Występowanie

Papużka falista zamieszkuję prawie całą Australię, z dala od terenów przybrzeżnych. Ptak oficjalnie nie występuje na terenie półwyspu Jork. Gatunek został wprowadzony na tereny Portoryko, lecz stałe populację obserwuje się także na terenie Afryki, Japonii, Florydy, Szwajcarii i Nowej Zelandii.  

-Siedlisko

Papużki zasiedlają tereny suche, nieznacznie zalesione, głównie suche łąki, półpustynie, otwarte sawanny i lasy. Ich występowanie w dużej mierze zależne jest od występowania zbiorników wodnych(wodopoju). Często wkraczają na tereny rolnicze.   

-Opis gatunku:

Papużka falista jest małym gatunkiem papugi, osiągającym ok. 18 cm długości ciała i wagę 26-29 gram. Przednia cześć głowy koloru żółtego, zwykle z 2-3 czarnymi plamami w okolicach gardła i jedną dużą, ciemnoniebieską na policzku, po obu stronach głowy. Od tylnej części głowy i policzków, aż po górną część pleców rozciąga się gęsty, falisty wzór. Skrzydła spiczaste. Pióra pokryw skrzydłowych koloru czarnego z żółtym obramowaniem. Lotki zielone z czarną końcówką pióra. Brzuch, dolna część pleców i kuper koloru zielonego. Ogon długi i szpiczasty, stanowiący połowę długości reszty ciała. Pióra ogonowe koloru zielonego z najdłuższymi piórami koloru morskiego. Nogi koloru szaroróżowego, dziób żółty z niebieską, lub beżową woskówką(zależnie od płci). W hodowlach utworzono wiele odmian barwnych papużki falistej, odstających od wzorców.  


-Dymorfizm płciowy:

Niewielki. Woskówka u dorosłych samców jest koloru niebieskiego, u samic jest koloru beżowego, lub szarego. 

-Populacja i zagrożenia

Populacja papużek falistych na wolności jest ogromna, prawie niemożliwa do oszacowania i chociaż przez wiele lat była masowo odławiana ze swojego naturalnego środowiska w celach naukowych i głównie hodowlanych, to w nikłym stopniu wpłynęło to na jej liczebność. W naturalnym środowisku nie jest zagrożona, lecz jej odłowy zostały prawnie zabronione.

-Pożywienie

Głównie nasiona traw i ziół, min. wiechlinowatych z rodzaju Spinifex, lecz ich dieta zwykle zależna jest od rejonu występowania. Zjadają także zielone części roślin, a okazyjnie owoce. Papużki posiadają bardzo oszczędną gospodarkę wodną, jednak nie oddalają się nadto od źródeł wody. 

-Zachowanie

Papużki faliste są ptakami stadnymi o dziennym trybie życia. Tworzą duże stada, liczące do kilkunastu tysięcy osobników. Stado nie jest typu hierarchicznego, a między jednostkowymi papużkami często dochodzi do niegroźnych bójek. Samice papużek falistych są zwykle bardziej dobitne(dominują często nad samcami), zaś samce uległe i bardziej przywiązane do stada. Papużki faliste odznaczają się znaczną inteligencją, często wykorzystują znalezione przedmioty do zabaw. Każda papużka posiada swój charakter, można wymienić ptaki bardziej nieśmiałe, a także odważne. Papugi szczytem aktywności odznaczają się w godzinach porannych, wtedy najczęściej podlatują do wodopoju i żerują na ziemi. W godzinach południowych, gdzie temperatura osiąga duże poziomy, papużki są mniej aktywne, zwykle odpoczywają. Większość dnia spędzają wśród gałęzi drzew. Wieczorem wracają na drzewa, gdzie odpoczywają. Wtedy najczęściej dochodzi do bójek o najlepsze miejsca.  Lot papużek jest zwykle prosty, często podczas lotu wydobywają skrzeczący odgłos. Standardowy wydobywany dźwięk to krótki skrzek i pisk, lecz papużki potrafią nauczyć się wielu dźwięków, zwłaszcza samce. Znajomość różnych odgłosów pomaga im skomponować pieśń, którą wabią partnerów i zachęcają do kopulacji. Zwykle stada papużek są bardzo hałaśliwe. Stada papużek prowadzą koczowniczy tryb życia, a ich występowanie zależne jest od dostępności pożywienia, źródeł wody i pory roku. Zazwyczaj w okresie zimowym migrują na tereny północne.               

-Rozród

Papużki na wolności rozmnażają się w okresie pory deszczowej, kiedy to jest pod dostatkiem pożywienia. Ptaki łączą się w pary i gniazdują w licznych grupach. Para ptaków, zazwyczaj ta sama z poprzedniego okresu lęgowego, szuka odpowiedniego miejsce na założenie gniazda, głównie jest to dziupla. Często dochodzi do walk pomiędzy innymi parami o dane miejsce lęgowe, lecz rzadko kończy się to krwawymi konsekwencjami. W uprzednio przygotowanym gnieździe do którego zostają naniesione zazwyczaj suche części roślin (małe gałązki i źdźbła traw), samica znosi ok. 3-5 jaj. Samica zazwyczaj sama wysiaduję jajka przez około 20 dni, samiec jedynie dokarmia samice podczas wysiadywania. Nowo wyklute pisklęta są nagie i ślepe, po 10 dniach otwierają oczy i zaczynają pojawiać się pierwsze piórka, a po 20 dniach są już prawie w pełni upierzone i zaczynają wychodzić z gniazda. Zazwyczaj po 35 dniu zaczynają uczyć się latać i samodzielnie jeść. Dojrzałość płciową osiągają zazwyczaj w wieku 5-6 miesięcy.

-Naturalni wrogowie

Papużka falista to mały ptak, który często pada ofiarą drapieżników. Głównymi wrogami papug są ptaki drapieżne np. sokół australijski(Falco longipennis), które łapią papugi podczas lotu. Podczas wodopoju narażone są na ataki krokodyla różańcowego(Crocodylus porosus), a podczas poszukiwania pożywienia na ziemi na ataki węży i waranów oraz sprowadzonych przez człowieka kotów, lisów i psów dingo. Podczas gniazdowania i snu są także narażone na ataki nadrzewnych węży, jaszczurek oraz kotów. Złapana papuga wydobywa z siebie nieprzyjemny dla wielu zwierząt skrzek.

-Długość życia 

Na wolności zazwyczaj 5-7 lat. W niewoli zdarzały się przypadki 20 letnich papużek.  

-Znaczenie dla człowieka

Papużka falista od niecałych 200 lat, jest popularnym ptakiem hodowlanym. Wyselekcjonowano w hodowli wiele jej odmian, od papużki barwy dzikiej, po niebieską, jednolicie żółtą, aż po jednolicie białą(albinotyczną). Jest jedną z najpopularniejszych papug(wraz z nimfą), a zarazem ptaków hodowlanych, wynika to z łatwości w jej hodowli.

-Ciekawostki

• Papużka falista jest jedynym przedstawicielem swojego rodzaju Melopsittacus
• Papużkę falistą można nauczyć mówić
• Papużka falista imieniem Puck została wpisana do Księgi Rekordów Guinnessa jako ptak, który potrafił wypowiedzieć ok. 1730 słów.
• Papużka falista mimo małych rozmiarów nie jest najmniejszą papugą, na ten zaszczyt zasługują karłówki(Micropsitta), których wielkość waha się w granicach 10 cm.
• Na wolności papużki faliste przemierzają ogromne odległości, zwłaszcza w porze deszczowej. Znane są z tego iż pojawiają się nagle na terenach gdzie padały deszcze, aby skorzystać z okresowego urodzaju, jednak nikt nie zbadał w jaki sposób wyczuwają deszcz z ogromnych odległości. Możliwe iż wychwytują oddalone dźwięki uderzenia piorunów, co mobilizuje stado do wędrówki.

Bibliografia:
-https://pl.wikipedia.org/wiki/Papu%C5%BCka_falista
-http://wetkros.republika.pl/papugi.htm
-http://www.ptakiozdobne.pl/155_papuzka_falista.html
-https://en.wikipedia.org/wiki/Budgerigar
-http://ptakiegzotyczne.net/falista.php